ابوبکر خطیب

«لغت نامه دهخدا»

[ اَ بو بَ رِ خَ ] (اِخ)احمدبن علی بن ثابت بن احمدبن مهدی بغدادی. فقیه و محدث و مورخ. او در فقه شاگرد ابوالحسن محاملی است. و نزدیک صد تألیف دارد و تاریخ او معروف به تاریخ خطیب مشهور، و به طبع رسیده است. مولد او به سال 391 یا 392 ه . ق. و وفات او به بغداد در سنهء 463 بوده است.