«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص، اِ) بخیل. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء). || خرد وافر. || غذا و شراب که بس باشد زندگانی را. || جائی که آب ایستد در وی. || نیکوئی: مافیه مسیک؛ در وی خیری نیست که بدان رجوع کنند به وی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).