«لغت نامه دهخدا»
[مَ کَ] (ع ص) تأنیث مسیک: أرض مسیکه؛ زمین که آب را فرونکشد از جهت صلابت و سختی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).