«لغت نامه دهخدا»
[مُ خَ سَ] (ع مص) پساپیش شدن و کج گردیدن شاخص. شاخس الشعاب الصدع؛ کج کرد کاسه دوز(1) شکاف را پس التیام نپذیرفت. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). شاخس الدهر فاه؛ پساپیش شدند دندانهای او از پیری بعضی بلند و برخی معوج و بعض دیگر متکسر. (از اقرب الموارد). (1) - کاسه بندزن. شکسته بند.