«لغت نامه دهخدا»
[ اَ بو بَ رِ خَفْ فا ] (اِخ)ابوبکربن یحیی بن عبدالله خفاف مالقی نحوی. شاگرد شلوبین. شارح کتاب سیبویه و ایضاح فارسی و لمع ابن جنی و غیر آن. او از مردم مالقه بود و در قاهره به سال 657 ه . ق. درگذشت.