«لغت نامه دهخدا»
[مُ قَ] (ع اِ) (از «م ش ق») آنچه از موی و کتان و مانند آن به شانه برافتد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || آنچه دراز و خالص گردد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).