«لغت نامه دهخدا»
[مَ بَ] (ع ص) آتش افروخته. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد): نار مشبوبه؛ آتش افروخته. (ناظم الاطباء). || زنی که از سرانداز و موی حسن وی افزوده شده باشد. (ناظم الاطباء).