مشبی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ] (ع ص) (از «ش ب و») پسر که مشابه پدر باشد. (آنندراج). || پدر فرزند زیرک.(1) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نعت است از اشباء. (منتهی الارب). و به هر دو معنی رجوع به اشباء شود.
(1) - در ناظم الاطباء این کلمه مُشبی و مُشبیّ ضبط شده.