«لغت نامه دهخدا»
[ اَ بو بَ رِ صَ رَ ] (اِخ)محمدبن عبدالله. فقیه شافعی. شاگرد ابن سریج. وی در علم اصول فقه مهارتی بکمال داشت و او را در این علم تألیفی است. وفات وی به سال 330 ه . ق. بوده است.