«لغت نامه دهخدا»
[ اَ بو بَ رِ کَتْ تا ] (اِخ)وی شیخ مکه و یکی از کبار مشایخ حجاز است. ابوبکر درک صحبت جنید و بوسعید احراز کرد و تا گاه مرگ مجاورت حرم داشت و او را چراغ حرم می گفتند. از او آید که گفت: به تن در دنیا باش و بدل در آخرت. و نیز گفت: از خدای توفیق جوئی ابتدا بعمل کن.