«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ غِ] (ع ص) دوررونده در بیابان. (آنندراج) (از منتهی الارب). دوررفته در بیابان. (ناظم الاطباء). || بسیار در عدد چنانکه معلوم نمیشود که چقدر است. (آنندراج) (منتهی الارب). متعدد و بسیار فراوان که قدر آن معلوم نباشد. (ناظم الاطباء). و رجوع به اشتغار شود. || حساب بسیار. || زبردست. || متکبر و زبردست. (ناظم الاطباء). || فراخ. || کار مشتبه و مشکل و دشوار. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون).