«لغت نامه دهخدا»
[مَ رَ] (اِخ) میرزا ملک. مشهدی الاصل و اصفهانی المولد. از منشیان شاه عباس صفوی است. گویند در موسیقی ربط کاملی داشته در زمان شاه صفی قصیده ای گفته، مواجب او را مضاعف کردند تا در زمان یکی از وزراء قدری از مواجب او کم کرده قطعه ای به نظم درآورده به ایشان خواند. فقیر از آن قطعه انتخابی کرد: ای صاحب زمانه که امروز در جهان بر من سیاهی رقمت سم ارقم است روز نخست آمدنم زخمها زدی این التفات در عوض خیر مقدم است کوچک دلی زیاده از این هیچکس نکرد بر ذات اقدس تو بزرگی مسلم است چون کعبه خانهء تو مطاف خلایق است اما سرشک شور منش آب زمزم است. (از آتشکدهء آذر چ شهیدی ص 97).