مشروبات

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع اِ) چیزهای آشامیدنی و قابل شرب. (ناظم الاطباء). جِ مشروب. آشامیدنیها : هرچه بدان احتیاج خواست داشت از مطعومات و ملبوسات و مشروبات تا آب و بقول و توابل و... ترتیب کرده با خود روانه گردانید. (ترجمهء محاسن اصفهان چ اقبال ص 11).
- مشروبات الکلی؛ آن دسته از آشامیدنی ها که دارای الکل بوده اعم از تخمیرشدگان، مانند: شراب و آبجو و جز اینها، و یا تقطیرشدگان، مانند: عرق، کنیاک، ویسکی و غیره.
- مشروبات غیرالکلی؛ نوشابه هایی که الکل ندارند، مانند: لیموناد، سودا، پپسی کولا، کوکاکولا، کانادادرای و جز اینها.