مشطه

«لغت نامه دهخدا»

[مِ طَ] (ع اِ) نوعی از شانه کردن. (منتهی الارب) (آنندراج). نوع و هیئت شانه کردن. (ناظم الاطباء). نوعی از «مشط» است، همچون رِکبه و جِلسه. (از اقرب الموارد). || مشطه الرجل؛ پشت پای. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر