مشطی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ] (ع اِ) در فارسنامه به معنی نوعی از جامه آمده است : و از آن ناحیت [ فهرج ] ابریشم خیزد از آنچ درخت توت بسیار باشد و جامه های دیبا و مشطی(1) و فرخ و مانند این نیکو کنند. (فارسنامهء ابن البلخی چ کمبریج ص 122).
(1) - ن ل: مسطی، و ظاهراً: مشطبی. رجوع به مُشطَّب شود.