مشفقانه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ فِ نَ / نِ] (ص نسبی، ق مرکب)از روی مهربانی و محبت. (ناظم الاطباء). محبت آمیز. (از فرهنگ جانسون) : نصیحت خالص از ریا و صادقانه و وعظ نصیحت آمیز مشفقانه. (ترجمهء محاسن اصفهان ص94).
خانه داری و اعتماد سرای
یک یک آورد مشفقانه بجای.
نظامی.