«لغت نامه دهخدا»
[مِ](1) (ع اِ) (از «ش ق ء») مِشْقَأ. شانه. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). (1) - ناظم الاطباء به فتح میم ضبط کرده است.
