مشلوز

«لغت نامه دهخدا»

[مِشْ شَ لَ](1) (ع اِ مرکب) (از «م ش ل ز») زردآلوی شیرین مغز. (منتهی الارب). زردآلوی شیرین مغز، و این مرکب است از مشمش (زردآلو) و اللوز (بادام)، واحد آن مشلوزه. (از اقرب الموارد). و«مشمش» نامند و منحوت از همین است به معنی زردآلوی شیرین مغز. (از متن اللغه). زردآلوی شیرین هسته. (مهذب الاسماء). قسمی از زردآلوی شیرین و نفیس. (ناظم الاطباء).
(1) - این کلمه در اقرب الموارد و محیط المحیط و معجم متن اللغه [ مِ لَ ] ضبط داده شده.