«لغت نامه دهخدا»
[مَ نَءْ] (ع ص) مرد زشت رو اگرچه دوست باشد. واحد و جمع و مذکر و مؤنث در آن یکسان است. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). || آنکه مردم را دشمن دارد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از محیط المحیط). کسی که مردم را دشمن دارد، یا مردم وی را دشمن دارند. (ناظم الاطباء). || (مص) مَشْنَأَه. رجوع به مشنأه شود.