مشنگ

«لغت نامه دهخدا»

[مُ شَ / مَ شَ](1) (اِ) نوعی از غله است. (برهان) (غیاث) (آنندراج) (فرهنگ رشیدی). کرسنه. گاودانه. (فرهنگ فارسی معین). خرفی. (نوعی غله است) (بحر الجواهر) نام غله ای است. (انجمن آرا). نوعی از غله که مشنج نیز گویند. و مشنگ تلخ، کرسهء تلخ. (ناظم الاطباء) : و طعامهم و الذره الجلبان و یسمونه المشنک(2) و منه یصنعون الخبز. (ابن بطوطه).
(1) - ضبط دوم از برهان و ناظم الاطباء است، ولی در غیاث و رشیدی و آنندراج و انجمن آرا فقط ضبط اول آمده است.
(2) - در فارسی با گاف فارسی خوانده میشود.