مشنه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ نَ] (ع اِ) پوست بازرفتگی از اندام به زدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). || جراحتی با وسعت و بدون عمق زدن. (از اقرب الموارد): اصابته مشنه؛ جراحتی بر آن وارد آمد که پهن بود و گودی نداشت. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر