«لغت نامه دهخدا»
[مُ شَوْ وِ] (ع ص) پریشان کننده. (غیاث). آمیزنده و پریشان کنندهء کار. (از محیط المحیط) (از اقرب الموارد). و رجوع به تشویش و مادهء بعد شود.
