مصارف

«لغت نامه دهخدا»

[مَ رِ] (ع اِ) جِ مصرف. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). محل صرف کردن. (آنندراج) (غیاث) : بعضی بر عامهء سادات مقیم و مسافر و کافهء متصوفه وارد و صادر وقف کرد و ریع و ارتفاع آن چون سایر موقوفات و مسبلات ممالک به مصارف استحقاق و محال استیجاب صرف فرموده... (از المعجم چ دانشگاه ص12). و رجوع به مصرف شود. || مصرفها و خرجها. (از ناظم الاطباء). هزینه ها.
- مصارف بیجا؛ خرجهای نامناسب و غیرلازم. (ناظم الاطباء). هزینه های غیرضروری.
- مصارف شادی؛ خرج عروسی.
- مصارف ضروری؛ خرجهای لازم و واجب. (ناظم الاطباء).