«لغت نامه دهخدا»
[مُ رَ / رِ مَ] (از ع، اِمص)مصارمه. مصارمه. از یکدیگر بریدن. (یادداشت مؤلف). رجوع به مصارمه و مصارمه شود. - مصارمت کردن؛ از یکدیگر بریدن و قطع رابطه کردن. (یادداشت مؤلف). بریدن از کسی و جایی. قطع علاقه کردن : به سبب تفاوت و ناهمواری صحبت و تغیر و ناسازگاری الفت مصارمت کردند از وطن به وطنی. (سندبادنامه ص120).