«لغت نامه دهخدا»
[مُ عَ رَ] (ع مص) کژ گردانیدن رخسار را از تکبر. (منتهی الارب) (آنندراج). کج گردانیدن روی خود را از تکبر. (ناظم الاطباء). رخ کژ بکردن. (تاج المصادر بیهقی). رخ کژ کردن. (دهار).