«لغت نامه دهخدا»
[مَ یِ] (ع اِ) مصائد. جِ مصید. آلت های صید جانوران. دام : حسن صباح مصاید مکاید بگسترد. (تاریخ جهانگشای جوینی). و رجوع به مصائد شود.