«لغت نامه دهخدا»
[مُ] (ع ص) مُصْبیه. زن بچه دار. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). مصب ء. || زن بچه ناک. (منتهی الارب) (آنندراج). مصب ء. || مرد بسیارفرزند: رجل مصبی. (مهذب الاسماء). || زنی که آشفتگی می کند برای محبت و عشق. (ناظم الاطباء).