مصراد

«لغت نامه دهخدا»

[مِ] (ع ص) رجل مصراد؛ مرد توانا بر سرما. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). || مرد ضعیف بر سرما. (منتهی الارب) (آنندراج). (از لغات اضداد است). آنکه طاقت سرما ندارد. (مهذب الاسماء). || سرما زده. || سهم مصراد؛ تیر درگذرنده. زمین بی آب وگیاه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).