«لغت نامه دهخدا»
[مِ قَ] (ع ص) بلیغ فصیح. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). مصقل. قوی سخن. (مهذب الاسماء). سخت گویا. (دهار). || بلندآواز. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). سخنگوی بلندآواز. || آنکه درنماند در سخن و بسته نشود بر وی کلام. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج).