«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع مص) تراویدن. (منتهی الارب) (آنندراج). تراویدن و روان گردیدن و چکیدن. (ناظم الاطباء). تراویدن چیزی و چکیدن آن. (دهار) (تاج المصادر بیهقی). || قرار داده شدن چیزی در خنوری از برگ خرما و یا سفال تا آب آن بچکد. (ناظم الاطباء). || پنیر ساختن، و آن چنین باشد که شیر منجمد را در آوند برگ خرما یا سفال و جز آن گذارند تا آبش بچکد. (منتهی الارب) (آنندراج). || کشک ساختن، یعنی ریختن شیر را در خنوری از برگ خرما و جز آن تا آب وی بچکد. (از ناظم الاطباء). || اندک روان شدن چیزی از زخم و جز آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). || چکیدن از دست کسی. || چکیده شدن چیزی. || جدا گردیدن آب از شیر. (ناظم الاطباء). || جدا گردیدن برای کسی از حق وی. (از اقرب الموارد) (از ناظم الاطباء). جدا کردن جهت کسی از حق او. (منتهی الارب). || تباه کردن مال خود را و به نابایست خرج کردن آن را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).