«لغت نامه دهخدا»
[مُ مِ] (ع ص) مرد بیمار خاموش. (ناظم الاطباء). || (اصطلاح عروض) شعری یا بیتی را گویند که در عروض آن (یعنی در جزء اخیر مصراع اول آن) قافیه نباشد. (از کشاف اصطلاحات الفنون).