مصمت

«لغت نامه دهخدا»

[مُ صَمْ مَ] (ع ص) الف مصمت؛ هزار کامل و تمام. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). مُصْمَت. (منتهی الارب). رجوع به مصمت شود. || خاموش. (ناظم الاطباء). ساکت. || خاموش کرده شده(1). (غیاث) (آنندراج).
(1) - در ناظم الاطباء بجای خاموش کرده شده، خاموش کننده آمده و ظاهراً بر اساسی نیست.