مصور

«لغت نامه دهخدا»

[مُ صَوْ وِ] (اِخ) میر سیدعلی، پسر میر مصور. از شعرای قرن دهم هجری است. نقاش و مصوری توانا و هنرمند بود. به سبب رنجش از عراق به هندوستان رفت و در خدمت جلال الدین اکبر به مراتب عالی رسید. بین او و غزالی مشهدی شکرآبی پیدا شد و یکدیگر را هجو کردند. شعر نیکو می گفت و بیت زیر از اوست:
صبحدم خار دم از همدمی گل می زد
ناخنی بر دل صدپارهء بلبل می زد.
(از ترجمهء مجمع الخواص ص97) (از فرهنگ سخنوران).