«لغت نامه دهخدا»
[مَصْ] (ع ص) مصون. محفوظ. نگاهداشته شده، و بدین صورت نادر است. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مصون شود. - ثوب مصوون؛ ای محفوظ. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء).