«لغت نامه دهخدا»
[مُ هِ] (ع ص) قریب. (منتهی الارب). نزدیک. گویند: فلان مصهرنا؛ قریب منا؛ فلان نزدیک به ماست. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء).