مصیبت خانه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ بَ نَ / نِ] (اِ مرکب)ماتمکده. (ناظم الاطباء). ماتم خانه. (آنندراج). مصیبت کده :
آسمان سنگدل را چشم اشک آلود ساخت
دود آهی کز مصیبت خانهء ما شد بلند.
صائب (از آنندراج).
سینهء ما هیچ گه بی ناوک جوری نبود
این مصیبت خانه کم دیدم که مهمانی نداشت.
حکیم کاشی (از آنندراج).
و رجوع به مصیبت سرا شود. || مجلس فاتحه خوانی و عزاداری. (ناظم الاطباء).