مصیبت کشی

«لغت نامه دهخدا»

[مُ بَ کَ / کِ] (حامص مرکب) صفت و حالت مصیبت کش. (یادداشت مؤلف). رجوع به مصیبت کش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر