جائر

«لغت نامه دهخدا»

[ءِ] (ع اِمص) از جَءْرَ شورش دل. || بگلو درماندگی چیزی. || (مص) گرفتن گلو و خراش آن از خوردن چیزی چرب. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر