جابلیق

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (اِ) کسی که تعبیر خواب کند. معبر :
یکشبی در خواب دیدم آن پری
کرده تعبیرش مرا یک جابلیق
بعد از این بسیار درد و حسرتش
میشوی با ذوق وصل او رفیق.
ابوالمعانی (از شعوری).
ظاهراً محرف جاثلیق است و بدین معنی جز شعوری کسی آن را نقل نکرده است.