«لغت نامه دهخدا»
(اِ) کلیجهء خیمه را گویند و آن تخته ای باشد سوراخ دار که بر سر ستون خیمه گذارند. (برهان). ترکی است بمعنی کلیجهء خیمه و بادریسه. (غیاث اللغات) : ای خمیهء تو بر ز بهشت برین بقدر جاتاغ خیمهء تو سزد از سپهر بدر.سوزنی. (حاشیهء برهان از فرهنگ جغتائی کوری ص273).