جاتن

«لغت نامه دهخدا»

"[تَ] (اِخ) از نامهای باریتعالی است جل جلاله بلغت زند و پازند. این کلمه هزوارش است و جاتن(1) نوشته میشود و به پهلوی یزت(2) خوانده میشود بمعنی ایزد. (حاشیهء برهان قاطع چ معین).
(1) - jaten, tan.
(2) - yazat."