جاث

«لغت نامه دهخدا»

[جاث ث] (ع ص) نعت فاعلی از جَثّ. ترسنده و ترساننده. کسی که بترسد و کسی که بترساند. || زننده. || برنده. از بیخ وبن برکننده. (منتهی الارب). رجوع به جَثّ شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر