جاثمین

«لغت نامه دهخدا»

[ثِ] (ع ص) جِ جاثم. بیحس و حرکت شدگان. || برجای ماندگان. (آنندراج) (غیاث اللغات). || بر سینه خفتگان. (آنندراج). || هلاک شدگان. (غیاث اللغات): و اَخَذَ الّذین ظلموا الصَیحه فاصبحوا فی دیارهم جاثمین. (قرآن 11/67).