«لغت نامه دهخدا»
[جادْ دَ / دِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) راه خاکی. جاده ای که با وسائل فنی ساخته نشده باشد. مقابل جادهء اسفالتی. در تداول عامه بمزاح بر پیاده اطلاق شود.