«لغت نامه دهخدا»
[یَ] (ع ص) تأنیث جاذی. (منتهی الارب). ج، جواذی. (اقرب الموارد). ناقه های تیزرو که گویا بر زمین پای نمی نهند. (منتهی الارب).
