«لغت نامه دهخدا»
[جارْ رُ مَ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) ادات جر و مدخول آن را گویند. در نحو حروفی که مدخول خود را جر دهند جار و مدخول آنها را مجرور گویند و مجموع را جار و مجرور نامند.