«لغت نامه دهخدا»
[زِ عَ] (ع ص) تأنیث جازع. زن زاری کننده و ناشکیبا. || (اِ) چوب وادیج که بر آن شاخهای انگور اندازند. || هر چوب که میان دو چیز در پهنا نهاده بر آن چیزی اندازند. (منتهی الارب). و رجوع به جازع شود.