جاسم

«لغت نامه دهخدا»

[سِ] (اِخ) (بنو...) بنوجاسم قبیله ای بوده است در قدیم. (آنندراج) :
و اهل جاسم و مأرب
و حیّ لقمان و النقون.
(البیان و التبیین ج1 ص166).