«لغت نامه دهخدا»
[لِ گَ] (ص مرکب) کسی را گویند که در جماع و مباشرت حریص باشد. (برهان) (شرفنامهء منیری) (ناظم الاطباء). || خرامنده. کسی که از روی ناز و غمزه براه رود. (شرفنامهء منیری) (ناظم الاطباء). || جالسگر. (برهان) (ناظم الاطباء). چالشکر. (برهان) (شرفنامهء منیری). فاسق. فاجره. بدعمل. بدکار. رجوع به جالسگر و چالشکر شود.