جاماس

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) نام حکیمی است که او را جاماسب هم میگویند با بای پارسی در آخر. (برهان). همان جاماسب است. (شرفنامهء منیری) :
محمد زکریا کجا و جالینوس
کجا شده ست چو جاماس و بوعلی دیگر.
ناصرخسرو.
کند بفیض الهی ضمیر تو بیرون
زآستین حکم دست دانش جاماس.
منصور شیرازی (از شرفنامهء منیری).
رجوع به جاماسب و رجوع به لغت نامه ذیل اسب، بخش اسب در ایران باستان شود.